OH JE BENT er AL!!!!
MOMENTJE IK BEN NOG
AAN HET SCHRIJVEN,
kom later terug als je alles wilt lezen.

Mijn benen wilden weer wandelen, dus ik koos een door mij onbewandeld land: Schotland. De meest voor de hand liggende wandelroute: de West Highland Way (WHW).

Ik trok mijn lieve wandelschoenen weer aan en begon te trainen in de Nederlandse bergen. Ik liep een goed deel van de Dutch Mountain range. Tijdens het hardlopen kreeg ik plots een kuitblessure – die de triggerpointmasseur er na een heleboel sessies pijnlijk uit wist te wrijven.

Het was mooi dat ik nu moest trainen, want daardoor wandelde ik weer vaker. In mijn eentje nam ik in het weekend de trein naar een plek met meer bomen dan thuis, en ik liep. Ik kwam dan altijd moe en natuurgelukkig thuis. Alleen ver wandelen, dat doe ik zeer graag.

Dit was de hele reis, in kleine stukjes:


Praktisch voor als je de route zelf ook gaat lopen:
(wordt nog aangevuld)

Hier staat het GPS-bestand dat je gratis in de GPX viewer app kunt gebruiken online en offline


direct naar: dag 1dag 2 dag 3

Nog even geduld voor:  dag 4 dag 5 dag 6 dag 7 dag 8 dag 9 dag 10 dag 11


Dag 1

Met 10,5 kilo in mijn tas en wat handbagage stapte ik begin juli het vliegtuig in. Ik had maar 2,5 uur geslapen want ik had er zó veel zin in. Ik heb met iedereen gepraat onderweg en zelfs toen ik mijn weg naar de WHW -per trein- had gevonden, liep ik te kletsen met een polyamoureuze Duitser, maar we lieten elkaar alleen want ik wandel het liefst solo.

Die eerste dag was ik enorm moe:

van de indrukken,
het niet slapen,
van voor het eerst weer echt wandelen.

Bij het eerste meer dat ik vond zette ik mijn tent op. In Schotland mag je wildkamperen; je mag bijna overal je tent neerzetten en dat is een ongelooflijk genoegen.

Ik heb mij niet gehaast. Er zijn mensen (en vele routebeschrijvingen) die de route in zeven dagen doen, maar ik liep langer. Een terugkerend onderwerp in mijn hoofd was bedenken of dat een probleem was. Dat was het niet. Dat had ik al meerdere keren besloten. En als ik tegen mensen zei hoe lang ik liep dan zeiden die ook dat het geen probleem was, maar toch voelde ik me een beetje bezwaard. Dat ik zo lang deed over iets dat andere mensen allemaal sneller lijken te doen. Dat was uiteraard helemaal niet waar. Veel mensen doen er langer dan die zeven dagen over. Maar niet veel mensen doen er elf dagen over, zoals ik.

Toen ik er was, was het precies 14 dagen droog en zeer zonnig.

Ik stopte met haast hebben.
Er moest aan twee van de drie voorwaarden worden voldaan om mijn tent op te zetten: als ik moe was, de plek was mooi, het was later dan 16 uur. Dan stopte ik.

En ik nam niet te weinig pauze.

Soms was het nódig om pauze te hebben (plassen, honger, pijntje), dan stopte ik.
Soms was het heel mooi, dan stopte ik ook.
Soms was er ineens een fijn plekje bij het meer waar ik kon zwemmen. Etc.

Andere mensen die de route lopen worden kletsnatgeregend. Ze hebben natte schoenen. Ze worden de hele reis kapotgeprikt door muggen, horzels en knutjes (midges). Ik had veel zon, en maar een paar knutjes en één dag horzels.

Dag 2

Halverwege de middag riep een heel mooi bos aan mijn linkerhand me.

Ik was al moe maar het was pas drie uur, volgens mij nog niet eens echt drie uur maar het was echt een droombos. Er liep een pad het bos in en ik dacht: dat is het mooiste bos dat er bestaat. Het bos riep me.

Maar de route liep op een iets grotere weg precies naast dat mooie bos. Soms zag ik kleine paadjes het bos ingaan, en dan zag ik na twee meter een plekje om te kamperen, maar ik wilde niet zo aan de ‘snelweg’. Want de WHW is in de zomer een beetje een snelweg.

We lopen allemaal in een colonne en als je even stilzit dan merk je hoeveel mensen er achter je liepen, maar op zich kan het veel erger. Het is nog stil genoeg.

Ik zie voor me de drie jongens die ik vanmorgen ook ben tegengekomen. Ze kijken ook een beetje de bosjes in, maar ik denk niet dat zij al gaan stoppen want het is nog zo vroeg. Iedereen loopt hier lang door – waarom eigenlijk? Dat doe je nou eenmaal, of ze moeten op tijd terug zijn, of misschien hebben zij gewoon nog heel veel energie. Maar zo zien ze er niet uit.

Ik tijger mijzelf een pad tussen de varens door en vind dit bos, waar ik – nadat ik een klein beekje heb gevonden om uit te drinken- prompt al mijn kleren uittrek. Volgens mij ben ik een naturist.

Roodborstjes trippelen om me heen. Ik hoor niks behalve dat beekje en het ruisen van de toppen van de bomen.

Dag 3

Ik was om 5:30 uur wakker en rond zeven uur liep ik al. Het is echt zo heeeeeerlijk om ‘s ochtends wakker te worden en beetje te rommelen, tas weer in te pakken. Ik heb een ei gebakken en een ei gekookt, gewoon omdat het kon, maar ook omdat ik veel te veel brandstof heb en ik dus nutteloze dingen mag koken en bakken. 

Conic Hill beklommen. De route splitst zich hier even op – ik kon kiezen: makkelijke route of moeilijke route en ik wilde natuurlijk de moeilijke route.

Het was heel fijn en rustig lopen, langs schapen weides, in de rukkende wind, door de wolken, over de top bleek er nóg een top-top te zijn.
Toen waren er ineens vet veel mensen en die gingen allemaal naar de top top maar dat hoefde van mij niet, ik hoefde “alleen nog” naar beneden. Het was dus heel zwaar dat dalen.
Ik had  trillende benen toen ik nog niet eens op de helft was, toen ik beneden was, liep ik een beetje gek.

Ik dacht: Ik denk dat ik morgen spierpijn heb.

en ik begin naar koffie te snakken. Het was tenslotte al bijna 10 uur en ik heb er al een hele dag op zitten voor mijn gevoel.

Met een bootje naar het eilandje “Inchcailloch” gegaan, daar een rondje gelopen zonder tas, die had ik achter een aanwijsbord gelegd en ik was ervan overtuigd dat die er nog zou liggen als ik terug kwam.  Ik ontmoette een muisje:

De tas lag er nog.

Ik ben gaan zwemmen net voorbij Balmaha, waar het druk is. Schotten proberen er elkaar weg te roken met kleine wegwerpbarbecues. Ben met  m’n string & sportbh het water ingegaan. Toen de tepels onder water waren m’n sportbh om mijn hoofd geknoopt zodat die niet nat werd. 

 

 

 

 

Dag 4

OH JE BENT HIER AL!
MOMENTJE IK BEN NOG
AAN HET SCHRIJVEN,
kom later terug als je alles wilt lezen.

Dag 5

Dag 6

Dag 7

Dag 8

Dag 9

Dag 10

Dag 11

Heb je vragen? Stel ze in de comments!