Zegt iedereen “ja” tegen vla?

Vorige zomer vroeg Iris of ik wilde komen schminken op een buurtfeest. Ik zei dat ik dat wel wilde doen, als ik ook een vla-bar mocht runnen .

Ik vroeg een paar vriendinnen om mee te komen helpen. Eva (werktitel: Evla) maakte mooie kleppen voor ons: “iedereen zegt ‘ja’ tegen vla” stond erop.

Tijdens een lange busreis in Costa Rica was het idee me ingevallen: een vla bar. Dat zou leuk zijn! Ik genoot ervan die bar helemaal uit te denken: Hoe maak je vla? Wat kan er op? Kan het ook zonder koemelk? Waar zouden we heen gaan met die bar? Zouden mensen voor pudding willen betalen? Konden we op festivals staan? Wilde ik dat? Hoe maak je pudding? Wat is het verschil tussen pudding en vla (in een notedop: de eerste is dikker dan de tweede). Wat hadden we voor ingrediënten nodig? Zouden we op Oerol een workshop vla-maken kunnen geven?

In mijn notitieboekje tekende ik van alles uit, werkte ik uit hoeveel personeelkosten we zouden hebben en welke ingrediënten mee zouden moeten naar de bar. Had ik nog genoeg lege flessen? Ik fantaseerde in mijn eentje linksom en rechtsom. Oh, zulk fantaseren is genieten!

Ik maakte daarna zelf één keer vla. (Hier staat het recept, van Coquinaria) Het was doodsimpel. Onvoorstelbaar lekker. Onvergelijkbaar met winkel vla. Maar ja, wat moet je met zoveel vla? Ik eet het zelf nooit.

Ik bekeek kritisch het zuivel-schap van de supermarkt. Daar was het een en ander veranderd sinds ik de vla mocht uitkiezen als mijn vader boodschappen deed.

Weg waren de droomvla en het luchtige aardbeientoetje waarvan het pak verontrustend licht aanvoelde. Er waren heel veel soorten yoghurt voor in de plaats gekomen. En heel veel luxe een-portie-verpakkingen. Er was chocolade vla. Vanille vla. Blanke vla. Dubbel vla. Nog wat andere vla.

Voor het buurtfeest van Iris besloot ik het mezelf makkelijk te maken. Ik ging de vla niet zelf maken. Ik Iris haar om een twintigtal pakken blanke en vanille vla te kopen. Met een bakfiets vol voedselkleurstof, plastic bekers en eetbare decoratie fietste ik erheen.

Tineke en Eva kwamen me helpen. Pauline kwam “even kijken” en kreeg al snel een schort om te helpen. We richtten een schminktafel in waar Tineke alle bezoekers schminkte en in een potje glitters doopte. Op een kraampje maakten we een vlabar.

Ik probeerde ons zo min mogelijk te laten voorbereiden, want ik wilde dat uiteindelijk de kinderen de vla bar over zouden nemen. Een even kijken of ons dat ging lukken.

En Eva had toevallig de letters V L A nog in de opslag liggen, daarmee konden we een bord maken.

De eerste vla-fans kwamen al snel vragen wat we aan het doen waren. “Nou dit is een vlabar” legden we uit. Alles is hier “vla-tis”. Je moet wel meehelpen. Wil je vla?

De eerste wilde wel vla. Die moest dus twee lege flessen om gaan spoelen in de keuken, zodat we daar gekleurde vla in konden doen. Met weinig uitleg stuurden we dit 80 centimeter lange meisjes mens naar de keuken (leeftijden schatten kan ik niet zo goed). “Ga maar afwassen”.

Dat meisje was natuurlijk veel te klein om bij de gootsteen te kunnen, maar ze had hulp gevraagd aan de grote mensen en die hadden geholpen. De flessen kwam schoon weer terug en we konden aan het mengen slaan.

De kleine mensen moesten meebeslissen welke kleuren we maakten. We gaven ze allemaal opdrachten. En ze werden met wisselende resultaten uitgevoerd. Het was prachtig. Een Verantwoordelijke Grote Jongen droeg het dienblad, waarmee de prachtigste vla’s werden uitgedeeld aan de grote mensen. Er werd geknoeid en gedecoreerd. Er werd niet heel veel vla gegeten want vla is als voedsel helemaal niet zo populair. Er is natuurlijk een kruisverband tussen wat er in de supermarkt te koop is en wat de mensen eten. Maar wie weet kan de Vlabar (Vla-Bar B.V.M.?) de mensen weer aan de vla krijgen!

Ik oefende met loslaten en mensen zelf dingen laten doen, want ik weet PRECIES hoe ik het wil en waarom en ik doe het graag zelf. En die kleine kinderen die deden dus steeds iets heel anders! En mijn vriendinnen trouwens ook. Moe maar vol vla pakten we uiteindelijk de bakfiets weer in. Dit was voor herhaling vatbaar*.

 

Mail je me als je meer wilt weten over onze vla bar op jouw festivla of feest.
* vat-vla-ar?

 

← Vorig bericht

Volgend bericht →

1 Reactie

  1. Avatar

    Peter van Zoest

    Wat een geestig vlahaaltje!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *