Fabian vertelde dat hij een tijdje elke dag naar de supermarkt ging om te zoeken naar rooibosvla. Hij zag wel dat ze het niet hadden, maar hij vond dat het moest bestaan, dus hij bleef in de supermarkt wachten. Het kon toch niet dat het niet bestond?

Ik was aan het ronddolen op youtube en zag een filmpje van een radio interview met ene Fabian. Dat ik het filmpje aanklikte was een uitzondering want de titel was ‘Fabian vertelt bij spijkers met kopen over autisme’, ze hadden er geen doekjes om gewonden. 

Ik mijd tijdelijk autisme boeken/films/artikelen want ik ga ervan stotteren. Bij elke zin ga ik zitten afwegen of ik ook, maar ik niet, want bij mij. Het is doodvermoeiend (mijn onderzoek is lopende, lees hier als je dat interesseert). Maar op dit filmpje klikte ik toch, want ik vergeet heel vaak wat doodvermoeiend voor me is.

Dit was niet erg vermoeiend. Ik dacht wel: “als hij autisme heeft, nou dan ík niet”, maar zo werkt het niet want het manifesteert zich bij veel mensen op veel manieren. En bij mannen is het anders dan vrouwen.

Ik kon het filmpje niet helemaal afkijken want na het rooibosverhaal stond ik al met een maatbeker vol houdbare melk in de keuken, vanuit mijn ooghoek checkend of ik nog voldoende eieren had.

Rooibosvla, dat was vast niet moeilijk om te maken, dacht ik. Rooibosthee laten trekken in warme melk, met die rooibosmelk (eerste keer dat dat woord op het internet verschijnt 💪🏻) gewoon vla maken.

De verhoudingen moest ik nog even opzoeken. Op Coquinaria -een van mijn favorieten receptenbronnen*- vond ik wat ik ervoor nodig had: 5 dl room of melk, 1 opengespleten vanillestokje, 1 eidooier, 25 gr maïzena, 40 gr suiker. Het volledige recept voor haar vla’s kun je hier zelf lezen.

Ik had alles in huis, had zelfs nog ergens een vanillestok liggen. Ik goot melk in de pan. Ik had nog nét het vuur niet aangestoken. Ik deed een graai in de theezakjesdoos, en greep mis. De rooibosthee was op.

Dus goot ik de melk maar weer terug in het pak. 

Ik liet me even meeslepen door een idee, dat gebeurt vrij vaak. Ik moet tijdens een dag werken mezelf heel vaak herinneren aan wat ik aan het doen ben, want ik laat me graag meeslepen door leuke ideeën. Of leuke projecten, leuke excel-schema’s, websites etc. Als ik het niet al te druk heb, is dat helemaal een probleem want dan kan ik op het einde van de dag voor me uit zitten staren en denken: wat ben ik in vredesnaam aan het doen geweest? Ik ben overal geweest en liet me óveral door meeslepen**.

Een paar dagen later kocht ik een doos rooibos waar je bang van wordt. Ik begon te testen. Het testen ging niet snel want al na de eerste keer proeven wist ik dat ík in elk geval komende tijd niet elke dag naar de supermarkt ga gaan in de hoop dat het eindelijk de schappen heeft bereikt.

Het is niet vies, maar het is vla (en dat eet ik weinig, tenzij ik een vlabar heb “gedaan”) en het smaakt naar rooibos (en ik heb liever vla zonder rooibossmaak). Weer wat geleerd.

Ik was van plan om als ik een keer in Amsterdam was, een berichtje te sturen naar Fabian. Ik ben me pas veel later gaan afvragen waarom ik dacht dat hij in Amsterdam woont, ik weet het eigenlijk nog steeds niet. Maar toen stond de wereld in brand. En ik was totaal niet meer gemotiveerd om nog eens die vla te maken.

Maar als jij of Fabian (die ik uiteraard heb gewezen op dit bericht ) nu lekker thuis rooibosvla wil maken, dan raad ik je aan het zo te doen:

Rooibosvla

2 druppels vanille essence
250 ml melk
2 zakjes rooibosthee
12 gr maiszetmeel (maizena)
16 gr suiker
3 tl citroensap
snuf zout

Verwarm de melk, laat de rooibosthee erin trekken. Voeg suiker, vanille en zout toe

Meng maiszetmeel met het (koude) citroensap. Roer dat papje door de melk, laat even zachtjes pruttelen, blijf doorroeren. Haal van het vuur af. Afkoelen, opeten.

Ga je de muesli voor je moeder(dag) maken? Maak dan deze vla voor … komt ‘ie … v(l)aderdag. Giet in een ziplock, daaromheen nog een ziplock, in een ouwe postdoos en opsturen maar, mocht tzt nog nodig zijn om hen die je liefhebt enkel per post aan te raken, dan heb je deze tip alvast in je pocket.

* fijne site met veel achtergrond en bijzondere recepten. Goed geschreven: met aandacht, heel eigen stijl en historisch onderbouwd.
** mijn remedie is planningen maken