zonder supermarkt

Steeds vervelender vonden we het in de supermarkt. De mensen die er werkten met geen enkel ander doel dan minimumloon binnenharken. De aanbiedingen. De vele producten met absurd veel ingrediënten, om het houdbaarder te maken en wat niet meer. De verenging van het aanbod, omdat een artikel wel supermarkt-geschikt moet zijn. Het volledige negeren van de seizoenen in de producten en de doorzichtige pogingen om seizoensgevoelens op te roepen. De Allerhande en consorten. Dat zijn de eerste dingen die me te binnen schieten, maar er zijn nog zo veel meer redenen. Ik zal ze in de loop van dit jaar allemaal op een rijtje zetten (en hier dan een link plaatsen).

Steeds vervelender vonden we het dus, dus zei meneer T: “laten we een jaar zonder supermarkt leven”, waarop ik hem uitlachte. “Wat een gedoe” dacht ik. Maar ondertussen was het zaadje geplan-t. Vaker vermeden we supermarkten en als we er dan kwamen, vonden we het nog erger dan eerst om er te zijn.

Het (gebrek aan dag-)licht. Alle groenten in verpakkingen. De drang die je voelt om iets te kopen omdat er een 35%-sticker op zit, of omdat het in de aanbieding is. De keuze om alle aangeboden rommel bij de kassa af te slaan (de zegels, de plastic en papieren rommel). Het zien van opengescheurde verpakkingen. Het weten dat er zo ontzettend veel wordt weggegooid omdat het net-niet-goed is of omdat het etiket er scheef op zit. En het weten dat er niets mee mag worden gedaan (“het gaat naar de varkens” is ± even geloofwaardig als “Sinterklaas komt door de verwarmingsbuis omdat we geen kachel hebben”) en jij mag het niet opeten want je zou ze eens aansprakelijk kunnen stellen (al zouden de meeste mensen geen idee hebben hoe je dat doet, een bedrijf aansprakelijk stellen voor een avondje boven het toilet hangen).

Ah, ik liet me weer gaan, dat was al deel 2 van de lijst.

Steeds vervelender vonden we het en we waren al half begonnen en nu is het ineens al 2015. Met zoiets wil ik niet op 12 januari beginnen, nee, laten we het dan ook starten op 1 januari (zo’n dag in bed/op de bank biedt geen enkele supermarkt verleiding- toegegeven). Maar we zijn wel begonnen: aan een jaar zonder supermarkt.

De regels van het spel zijn nog niet helemaal uitgewerkt. Zoals altijd blijkt een binaire oppositie aan verduidelijking toe te zijn. De regels zullen volgen. (Zoals daar zijnde: mogen we wel naar het postkantoor dat in de supermarkt zit? Is de biologische supermarkt minder erg? Is het een kwestie van mogen? Hoe streng zijn we op zondigen? ) We zullen ze maken.

Vandaag hadden we iets in de supermarkt kunnen kopen. Maar we deden het niet. We gingen naar de bakker, naar de kaas/worst/delicatessenwinkel en haalden mandarijnen bij het groentenstandje dat op vrijdag om de hoek staat.

← Previous post

Next post →

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *