wie kookt, bepaalt

Op het centraal station in Utrecht zag ik “Smulders” staan met een bakfiets vol eten. Iemand anders die alle werkdagen voor je kookt, als ik een vaste baan had, zou ik het wel weten.  Dat riep de vraag op: mag je wel eten wat andere mensen in de supermarkt kopen? Het antwoord is volmondig “ja”.

Het was mijn idee om zonder supermarkt te leven, ik kan anderen dat niet opleggen. Sommige van mijn vrienden leggen het zichzelf op, niemand hoeft voor mij ergens anders te winkelen. Ook als we uit eten zijn, weet ik niet altijd zeker waar mensen hun eten vandaan halen. Ik geef wel de voorkeur aan plekken waar mensen met plezier koken en werken.

Shamida Smulders, met haar bakfiets, leek me plezier te hebben in koken. Waarom zou je anders elke werkdag met een fiets op een winderig plein voor een enorm bord met de nieuwste musical van Joop gaan staan?

smulders-klein

Die heeft er lol in, zo te zien.

Ik was benieuwd naar haar en las op haar website dat ze kookt met “zorgvuldig uitgekozen ingrediënten”. Ik wilde weten wat dat betekent en stuurde haar een bericht.

Ze schreef me terug dat ze kookt zonder pakjes en potjes en fratsen zoals quinoa (ik had zelf niets tegen het laatste, veel meer tegen de eerste twee). Ze deed mijn hart juichen toen ze schreef “Ohja en zorgvuldig uitgekozen betekent ook dat ik niets bij de Albert Heijn koop”.

Ze koopt zo veel mogelijk bij kleinere ondernemers, Turkse supermarkten en dito groothandels, en soms de Hoogvliet.  Een vrouw naar mijn hart. Haar vlees is nog niet bio, dat is jammer, maar er wordt aan gewerkt. Ze wil ook meer gaan koken met groenten van lokale kwekers. Super.

Dezelfde dag ging ik langs op het Jaarbeursplein om een paar foto’s te trekken en nog wat verder te kletsen. Wat een leuk mens is dat.

Quinoa, daar kookt ze niet mee, vertelde ze me, omdat dat het eten was van de locals, toen werd het eten hip en nu worden sommige boeren heel rijk en kunnen de andere mensen het lokale eten niet meer betalen. Een trend die hele gemeenschappen onderuit trekt. Straks willen we allemaal weer iets anders eten en dan blijven zij met een overhoop gehaalde economie zitten.

Ze kreeg een polsblessure en kon niet meer op kantoor en in de kroeg werken. Ze hield altijd al van koken en gastvrijheid en haar zus zei dat ze daar toch echt iets mee moest doen. Haar vriend verbouwde een bakfiets en zij begon te koken. Inmiddels gaat het zó goed dat ze binnenkort gaat koken in een grotere keuken: een cafetaria om de hoek had nog wat ruimte over, die kon ze huren.

Ze kookt bewust en bourgondisch, houdt van smaak en waait niet met alle trends mee. Ze laat zich niet gek maken. In de zomer gaat ze met haar vriend een paar weken rondrijden door zuid oost Europa en dan neemt niemand de keuken over, dan is er even geen Smulders op het jaarbeursplein. Wat is het toch heerlijk om eigen baas te zijn.

Ik heb haar uitgenodigd om een keer mee te doen aan de Zelfgemaakte Markt en in september is ze er bij. Leuk!

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Leuk artikel, ben nieuwsgierig geworden…. Ik volg Smulders Kookt al op facebook, maar ik ga zeker een keer een kijkje nemen bij de bakfiets.

    • Avatar

      Mevrouw T

      super Sjoerd, vandaag is er risotto, ik heb gehoord dat die geweldig is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *