Meneer T is naast sporadisch blogger, sier- en moestuinier, ontwerper van tuinen óók nog ook ontwerper van gebouwen. In die hoedanigheid begeeft hij zich de laatste weken naar een Amsterdams gebouw met 100-beroepsverwanten om architectuur te bedrijven. Het is heerlijk want, supermarkt of niet, boodschappen moeten betaald worden.

Voorheen freelancete hij slechts vanuit huis, met zo nu en dan een uitspatting op locatie, maar deze klus is 4 dagen in de week op kantoor. Hij forenst een uur. Hij heeft nergens meer tijd voor.

Een mooi moment om de realiteit onder ogen te komen: wij hadden tijd. Wij waren al-tijd in de mogelijkheid om ’s ochtends (wakker te worden wanneer we wilden en dan) samen te ontbijten en een boodschappenlijstje te maken. Als dat niet was gelukt, deden we dat tijdens de lunch. Die meneer T regelmatig zelf kookte. Onze schema’s waren flexibel, we waren druk, maar die drukte kon ook nog even na het eten en als het een keer een dag minder druk was, konden we gewoon minder werken. Niemand die ons herinnerde aan een 8-urig contract.

We zijn ons er de hele tijd van bewust dat we het heel erg goed hebben, of in elk geval dat wij hebben wat we willen. Minder geld dan de meeste mensen die we kennen (want de meeste mensen werken met meer regelmaat en onder een vast contract) maar veel meer tijd om de dag flexibel in te delen.

Stel dat ik nu ook op kantoor werkte, dan was het veel moeilijker om buiten de supermarkt te winkelen. De openingstijden van andere winkels laten het niet toe. De kleine ondernemer is niet in staat om zulke ruime tijden aan te houden.

Je moet dan een lijstje maken en op één vrije dag álles in één keer kopen en de rest van de week niet meer winkelen. “Dat wás al de planning, Mevrouw  Teeeee” zeg je? Dat klopt! De laatste weken was het verslonsd omdat we vergaten boodschappenlijstjes te maken, omdat we niet meer samen ontbeten. Tijd om het lijstje weer in ere te herstellen en op 1 moment alle boodschappen te doen, dat is baan of geen baan, altijd een goed idee.

Een andere optie is: iemand anders voor je laten (boodschappen doen en) koken! Als ik een vaste baan had, dan zou ik regelmatig een maaltijd halen bij Smulders Kookt, die staat elke werkdag achter aan de achterkant van het station in Utrecht met een bakfiets vol verse maaltijden.

smulders1-klein

Vorige week haalde ik meneer T een avond op van het station en toen zag ik haar, met haar heerlijke bakfiets. “Daar zou ik eten halen” dacht ik. En toen begon ik na te denken over dat wat veel mensen me vragen maar waar ik nog niet over heb geschreven: wat als de mensen die voor je koken wél bij de supermarkt winkelen. Daar gaat het volgende verhaal over.