Gisteren was ik in een hele grote kringloopwinkel, daar ben ik dol op. Elke winkel heeft zo weer z’n eigen kwaliteiten. De beste zijn die ver uit het centrum van een stad, waar echte oude mensen echte mooie oude dingen hebben weggedaan. Mijn drie tips: [Culemborg, Bartjes] [Vinkel, Molen] [Utrecht, Wawollie]

Ik heb altijd een kleine materiële obsessie lopen die ik bevredigen moet. Ik heb heel veel behoefte aan iets specifieks en het liefst wil ik dan heel veel dingen kopen of maken of krijgen of ruilen of vinden die daarbinnen passen. Er is niet veel overlap. Ze wisselen elkaar af.

Het geeft zo’n heerlijk gevoel om dan iets heel moois en unieks te vinden. Zo sprokkelde ik bijvoorbeeld een heleboel mooie schorten. Als ik ze zag -rommelmarkt, tweedehands, zelfgemaakt – ik wilde ze hebben. Waarom? Ik wist het niet. Ik gaf wel workshops maar daar had ik ze -eerlijk- niet echt voor nodig en zo vaak was dat nou ook weer niet. Ik heb nog altijd een kistje vol.

En een tijd lang gaf ik vaak verkleedfeesten, dan nodigde ik ‘s avonds wie wilde uit om bij mij te komen naborrelen. Knipten we de feetsverlichting aan en dan gingen we verkleden en dansen. Super leuk. In die tijd kon ik nergens komen zonder te kijken of er een topstuk was om mijn verkleedcollectie aan te vullen.

Ik had ooit een plan om met Klazien Lapdance Workshops te gaan geven. Ik had zelf nog nooit een lapdance gedaan of gekregen, maar Klazien zat op een cursus en we hadden geen twijfel dat we dat zouden kunnen. Daarvoor verzamelde ik tassen vol tweedehands lingerie, korsetten en op een goede dag vond ik tientallen plateauzolennaaldhakken, van die die strippers ook altijd aan hebben. Die moest ik ook hebben.

De tijd dat ik etagère-maak-workshops gaf, was ook een hele lekkere verzameltijd want toen vond ik overal mooie borden, kopjes, versierseltjes, kandelaars en andere meuk voor mensen om op elkaar te stapelen met een dot goeie lijm ertussen.

De laatste tijd is het papier papier papier. Dat is al heel lang een liefhebberijtje maar nu ik pakketten maak met mooi papier, boeken met daarin mooi papier en ook zelf een (voorbeeld)kalender maak met mooi papier, nu is de behoefte bijna onnegeerbaar sterk.

Laatst had ik afgesproken met Marieke*. Ze vertelde hoe ze bedacht had dat ze het haar hele paradijselijke plek vol zou hangen met lichtjes. Overal flonkeringen. Ze had al opgezocht welke ze moest kopen, wilde ook duurzaam, keek naar huren naar lenen naar kopen. Ze besteedde er uren aan. Toen op een dag, zag ze wat ze aan het doen was, dat ze in de ban was van die lichtjes en dat het inderdaad verrukkelijk zou zijn als die er allemaal hingen, maar dat ze er ook heel erg veel tijd en geld en energie mee kwijt was. En dat is voor sommige projecten prima, maar nu vroeg ze zich af of dat voor dit project ook het geval was. Het antwoord was nee, en zo liet ze -met pijn in d’r hart – dat verlangen om die lampen te zien schitteren, los.

Daar moest ik aan terugdenken toen ik met een mapje half-transparant papier met beertjes en pompoenen in mijn hand stond. Er later een half rolletje behang aan toe voegde. Toen nog een stapeltje met oranjegeel karton en nog wat retro-ruitjespapier. Het zou me €1,50 kosten, maar ik heb al genoeg. Wat ik najaag is dat lekkere gevoel. Papier vinden, op maat maken. Het verwerken in al die pakketten.

Ik zag in dat het net als eerder, een kleine obsessie was, dat ik al genoeg had en dat er ook genoeg was in de wereld. Er is zoveel, overvloed zelfs en als ik straks wél papier nodig heb, dan zal het zijn weg wel naar me vinden. Namaste.

Dat dacht ik allemaal maar morgen sta ik toch weer met een rol glitterend pakpapier in mijn handen, precies hetzelfde te overwegen. Life.

Gelukkig kan ik met Koningsdag op de braderie, de dozen met strippersschoenen, mooie kopjes en borden uit de schuur en alle andere vergane plannen en obsessies tevoorschijn halen. Ruil ik ze weer om voor euro’s. En ‘s avonds, dan nodig ik weer iedereen die er is uit om te komen verkleden. Sommige dingen blijven leuk.

*Ik ging langs bij Marieke, wat was het bijzonder haar beter te leren kennen. Wat een fijne middag was dat. Een dag later begon ik weer te schrijven schrijven schrijven. [serie begint hier]

Marieke wisselt kunstbrieven uit met mensen, daarom startte ze met “Zusterhood”, daarover ga ik later ook nog eens wat meer schrijven.