deel 2/3  | Pompeï-Salerno | fiets: 35,6 km |  hardlopen: 5,8 km | wandelen 3 km | paardrijden 5 km|  dinsdag 17 januari 2017

(Ik ging “Fietsend van Napels naar Palermo”. Lees alle verhalen vanaf hier, of koop mijn eBook en lees alles op je eReader)

Ik word opgehaald door een grijze Mercedes. Bekijk je de auto objectief dan stel je vast dat de auto vol zit met mensen: voorin zit Ben de Australiër, achterin zitten Cloë en haar broer uit Canada en een Brits wiens naam me direct ontschiet, maar die erg blauwe ogen heeft en tegen wie ik aangeplakt mag zitten terwijl we naar de Vesuvius rijden.

Paardrijden op de Vesuvius is inderdaad super vet. [Klik hier als jij het ook wilt]

Aan het einde van een mooie, rustige rit de berg op, afstappen uitzicht bewonderen, weer naar beneden over smalle paadjes door de bossen, vraagt de instructrice: “wie wil er galopperen?”. Cloë en ik durven het aan, de mannen blijven achter. Samen met de instructrice galopperen we keihard over een vlakker gedeelte van de berg. Ik heb nog nooit zo hard gegaloppeerd. Ik voel het paard tussen mijn benen jagen en hijgen en zo hard gaan, een rengalop. Zo hard ging ik tijdens mijn dressuurlessen vroeger nooit. Dit is zo snel en spannend en gaaf en hé trouwens we hadden geen caps op. Als we klaar zijn zit ik stiekem te huilen op mijn paard, het was zo fijn. Wat fijn dat ik hier ben.

Na een glaasje huisgestampte wijn word ik terug naar de camping gebracht. Het regent er zachtjes. Ik bak nog even een ei op mijn alcoholbrander in het toiletgebouw van de camping en voel me gesterkt om richting, misschien wel voorbij, Salerno te fietsen.