Toch eens even checken, dacht ik gisteren, wat hij nou bedoelt met “ik ben er dan niet”. Zijn hostel zal toch wel geopend zijn, dacht ik, ook al is hij er zelf niet.

Nee hoor, het fijne hostel “Timbuktu”, het eindpunt van mijn 900 km lange fietsreis, is gesloten als ik er aankom.

Gelukkig was ik al van plan om heel langzaam te gaan fietsen en was ik vastbesloten dat de reis zelf belangrijker was dan het doel. Nu er geen doel meer is, is er echt alleen de reis. Daar kan ik mee leven :)

Zolang ik maar op 13 februari in Palermo ben om terug naar Nederland te vliegen.