Mijn vrienden hadden het super goed voor elkaar. Ze woonden op een prachtige boerderij met geiten, een composttoilet, een groentetuin en maar 40 minuten fietsen van de stad. Er was daar helaas veel te veel chaos en er woonden iets te veel 50+ alcoholisten, anders had ik er zo willen wonen.

Ze hadden een afspraak met een biologische supermarkt in de stad. Elke week konden ze er 2 keer het eten ophalen dat anders zou worden weggegooid. De door muizen aangevroten afbakbroden, de slappe wortels, alles wat over de datum of aangebroken was. Soms kreeg ik ook een doosje met gratis boodschappen.

Die doos zat vol met die ik zelf niet zou kopen (zoals cranberrymosterd en nasi kruiden) en er zat vaak een grote zak met alle zaadjes, kontjes,  broodkruimels uit de broodsnijmachine. Zo had ik in die tijd geen cent te makken, maar at ik wel het meest smaakvolle paneermeel dat je maar kunt bedenken. En nog biologisch ook.

Ik heb nu altijd bijzonder lekker paneermeel in huis. Heerlijk voor in het gehakt. Op vakantie maakten we er vetbollen van. De foto’s spreken voor zichzelf, en anders de bijschriften wel.

Spoed je dus naar de bakker of de broodafdeling en vraag of jij ook zo’n zak met gratis paneermeel mag. Als je echt hardcorestoer bent, neem je je eigen bakje/zakje mee om te laten vullen.

  • Ik maakte er graag gepaneerde smeerwortel mee, dat kun je zo wildplukken (op plekken waar geen honden plassen). Op de boerderij noemden ze dat “peche de la montaigne”, vis van de berg. Tamsin  -een van de bewoners- introduceerde er het recept, ik maak het in het seizoen altijd wel een keer. Als de tijd er weer rijp voor is, zal ik ze maken, fotograferen en het recept opschrijven.