Gisteren heb ik ein-de-lijk kimchi gemaakt. Ik had het nooit aangedurfd. Klonk erg ingewikkeld allemaal.

Ik was in 2016 lekker bezig met fermenteren, toen kregen andere dingen meer prioriteit, de laatste tijd borrelt het weer een klein beetje.

Zo stond ik gisteravond in de Nederlandse supermarkt – de Chinese supermarkt waar ik heen wilde was nét dicht – met een mand vol Chinese kool, wortel, knoflook en gember, te zoeken naar rijstmeel en rettich. Naar Koreaanse gefermenteerde garnalenpasta zócht ik niet eens.

Ik kon beter tot morgen wachten en dan als ik alles in huis was rustig neeeee ik wilde nu vanavond. ZIn in. MOet nu.

Ik gebruikte dit recept van Delicious Magazine [link] als basis en de snij- en zoutmethode uit dit filmpje [link].

Ik hield me maar ongeveer aan alle verhoudingen, waardoor het hele proces niet goed te reproduceren is.

Zo’n sneetje maken, en opentrekken, heerlijk, hier in bewegend beeld

Het was helemaal niet zo moeilijk. Kolen insnijden, scheuren (heel bevredigend), zouten en dan 30 minuten wachten, herhaal.

Anders dan bij zuurkool hoef je niet enorm te kneden, alleen maar ± 2,5 uur lang om het half uur de stukken kool om te draaien. Ze laten dan vanzelf een heleboel vocht los. Dat klonk mij als te lang wachten in de oren, maar dat viel hartstikke mee.

Ondertussen stond ik lekker een pasta-saus te maken (dubbele portie want de helft is voor onderbuurvrouw Nynke die best zo nu en dan eten met mij wil ruilen, een koko!).

Daarna maakte ik een bloem-water-suiker papje. Ik deed de suiker er te vroeg in volgens Delicious Magazine, maar dat maakte niet uit.

Daarna sneed ik wat wortels, wat lenteui, gember en knoflook. Ik had nog een pot rode hete schilfers waarvan ik vrij zeker ben dat het pul biber is, wat er volgens het recept ook in kon.

Wat je er precies in doet, dat maakt allemaal niet zo heel veel uit geloof ik. Geen ouwe sokken erbij, maar je kunt er garnalenpasta in doen (of niet), een oester (spannend), stukken ouwe sla. Kortom een beetje experimenteren kan best. 

De kimchi moet een nacht buiten de koelkast staan (✅).

Over drie dagen kan ik beginnen met proeven, over twee à drie weken is ‘ie lekker sterk, lees ik. Nou ik proefde natuurlijk de volgende ochtend al en ik ben dus koningin kimchi. Het is gruwelijk lekker.

Wie het ook wil maken (in Utrecht): zeg hieronder “ik” dan nodig ik je een keer uit voor een middagje samen kimchi maken. Of zeg hieronder “wij” als je een keer met een groep samen met mij jullie eigen kimchi willen maken, dan kun je me inhuren. Krijg je eerst een uitleg (ik kan er veel meer over vertellen dan hierboven staat) en daarna gaan we zo veel/lekker maken als jullie kunnen.

De volgende dag had ik een date (nu was het wel gelukt). Toen ik vertelde over mijn eerste kimchi, zei hij dat hij ook zijn eerste kimchi wilde maken en toverde prompt een Chinese kool, een flesje kant en klare kimchi-maak-saus, een extra teentje knoflook en drie hete pepers tevoorschijn. 
We wreven de kool in met zout. Draaiden de bladen elk half uur om. De kool begon te druipen van genoegen, maar toen was het al kwart over twaalf en ik moest over niet al te lange tijd weer opstaan, dus ik vertrok. Hij mocht het zelf alleen afmaken.
Dit klinkt als een verbloemd seksverhaal, maar ik heb het hier echt over kimchi maken. A dirty mind is a joy forever.