ik bleef maar printen

Gisteren fietste ik op en neer naar De Bilt om een boek door een brievenbus te gooien. 

Eind 2018 ging koffie drinken bij Margo  om te kletsen over Nepal in januari. Ik was in januari 2018 in Nepal geweest (bewijs hieronder), zij had er een tijdje gewoond en ging nu weer terug. In januari 2019. Ik gaf wat tips en we kletsen gezellig. Ik ken Margo niet zo goed, alleen van dat ze altijd zo’n leuk lachhoofd heeft en limonade verkocht op De Zelfgemaakte Markt.

Ik + Nepal + 2018

Een paar maanden later las ik in haar nieuwsbrief een reisverslag van die Nepal-reis. Het was een verslag van twaalf kantjes dus ik printte het en verheugde me erop het zonder scherm op de bank te gaan lezen.

Bleek het deel 1 van veel! De verslagen druppelden in de maanden die volgden binnen en elke keer bleef ik de pagina’s printen. Het werd een hele stapel, sterker nog het leek wel een boek.

Ik las elke keer een stukje mee. Ze beschrijft mooi en herkenbaar hoe reizen is. Hun overwegingen, heel eerlijk, het was echt een prettig boek geworden.

Ndat ik het laatste deel kreeg, printte en las, perforeerde alle ca 80 A4-pagina’s, deed er een ringband doorheen en tadaaa, nu was het een soort boek. Het ging nog meer op een boek lijken toen ik het ook nog eens printte op A5-formaat, ik bond het in. Een Boek. Wauw. Ik had zin om het aan haar te geven.

Voor ik naar De Bilt fietste, fietste ik langs De Fietskoerier. Zij brengen de bestellingen van de Scheurkalender voor ons naar Scheurders in het hele land en zelfs naar België.

Ze hadden die morgen al twee bestellingen bij me thuis (a.k.a. Scheurkalender HQ) opgehaald, maar toen kwam er nóg een bestelling binnen. Ik wist niet wat me overkwam, zo druk. Dat pakket wilde ik wel vandaag nog aan de koerier geven, dus fietste ik er langs, geen probleem want ze zitten om de hoek en het is er leuk kletsen.

Nu had ik dat pakket van Margo ook aan De Fietskoerier kunnen geven, maar ik ging zélf fietskoerieren want bewegen is goed voor me. Zeker als pauze midden op de dag als ik nog een waaihoofd heb van een zwaar weekend.

Ik gooide het pakket expres in haar brievenbus op een dag dat haar koffiezaak niet open was, want het moest een verrassing zijn. Ik vind het zelf zó leuk om onverwacht leuke post te krijgen, dat vond zij vast ook leuk.

Op de terugweg had ik wind tegen maar het deerde niet zo. Het was in elk geval droog en ik bewoog.


Wil je het boek van Margo lezen, dan ligt het ter inzage bij BonBonMargo op de Dorpsstraat vo Steenstraat 42 in De Bilt, openingstijden hiero
(straatnaam geen typfout)

Ik vind het leuk om boeken te (schrijven en te) maken, daarom ben ik hoofdredacteur/hoofd-alles van de  Informele Uitgeverij De Blauwe Streep.  Speciaal opgericht voor dit soort zijdelingse, willekeurige boekprojecten. 

← Previous post

Next post →

2 Comments

  1. Nou en of het een verrassing was! Ben er al de hele dag stuiterig van, een fantastisch cadeau! Ben er heeeeeel erg blij mee, het boek ligt te pronken in mijn winkel! Liefs Margo

  2. Wat super lief en mooi.
    Ik lees de verhalen ook altijd met heel veel plezier.
    Je reist echt met margo mee.
    Wat mooi dat ze nu in een boek staan .
    Ga het boek binnen kort bekijken
    Elja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *