Lieve leeskinderen, ga maar even op de bank zitten. De Meneer en Mevrouw moeten jullie iets vertellen.

We zijn uit elkaar.

Dat betekent niet dat we niet meer van jullie houden, het betekent wel dat we niet meer samenwonen of samen bloggen.

We waren zó verschillend en dat was in sommige gevallen heel fijn en elkaar-aanvullend, maar het leverde ook spanning op en die spanning werd te groot. Vlak voor de kerst (net voor de zuurkoolworkshop, vandaar zijn afwezigheid) breiden we er een einde aan.

We woonden samen in een huis, dat meneer T had gekocht, dus hij blijft er wonen. Hij had de moestuin gehuurd, dus ook de verse groenten blijven bij hem, alhoewel ik aangeboden heb zo nu en dan te helpen met het opmaken van seizoensgroenten. Ik heb, op een tafel en twee stoelen na, geen eigen meubilair dus dat neem ik ook niet mee.

Ik mag al mijn knutselspullen meenemen, mijn koffer vol verkleedkleren en doos vol glitters meenemen. Mijn lievelievelieve vriend J. heeft me tijdelijk zijn huis aangeboden omdat hij er even niet is, dat is geweldig. Mijn nieuwe levensdoel is het vinden van een fijn nieuw huis in Utrecht.

Ik heb een gruwelijke hekel aan geluiden in de nacht. Ik slaap erg licht, dus als er iets tikt of rammelt of als er een muziek(af)spelende huisgenoot is, aiai caramba. Ik heb niet zo veel te besteden, dat is uitdaging twee. Ik wil het liefst in een leuke buurt wonen, ik logeer nu in Lombok en dat is zo fijn. Ik heb geen idee waar ik terecht ga komen. Mocht je een gouden tip hebben, dan zal een grote beloning incl. Bossche bollen volgen.

Over de voogdijschap over de blog: de naam is van meneer T. Hij gebruikte de url niet, dus ik nestelde me erin en hij kwam af en toe meepraten. Het lijkt me beter als ik, ook in deze, verhuis naar een nieuwe plek. Daarvoor moet ik eerst een fantastische naam bedenken. Komt tijd, komt naam.