Grote doos (dag 1)

deel 1/3

foto: de duurste doos die ik ooit kocht!

Als ik wakker word ben ik ineens 34. Ik doe rustig aan. Ik loop nog even hard, klets met een nieuwe Tindermatch. Ik moet nog mijn huis opruimen, de afwas doen, de vuilnis buiten zetten en mijn andere fiets in de achtertuin zetten. Maar ineens staat mijn beste vriendin Shammie in de woonkamer om me naar het vliegveld te brengen. Ik kijk op de klok en scheisse, het is al hartstikke laat. We moeten nu vertrekken.

Mijn tassen staan ingepakt klaar: twee witte fietstassen, een witte stuurtas en een ruime rugzak. Ik had moeten uitproberen hoe ik mijn fiets uit elkaar moet halen voor vervoer in het vliegtuig, maar het kwam er niet van. Ik weet niet hoe het gaat met zo’n vliegdoos waar mijn fiets in moet. Voertuigen die op een vastgestelde tijd vertrekken maken me een beetje nerveus. Ik ben nauwelijks in staat tot kletsen want ik ben zenuwachtig. Ik weet niet zeker of en hoe ik mijn fiets uit elkaar kan schroeven. Ik had het vooraf moeten testen! Ik probeer het nu pas, als we al haast hebben, een prachtig moment daarvoor.

Het lukt niet, de inbussleutel die ik heb is te kort. Er werkt een fietsenmaker bij mij om de hoek, echter die is absoluut niet geïnteresseerd in mijn probleem en zegt dat ik inderdaad een speciale, lange inbussleutel nodig heb. Hij heeft die, maar kan ‘m niet aan me verkopen.

Shammie spoedt zich direct vooruit naar een ijzerhandel en koopt voor mij mijn eigen speciale, lange inbussleutel. Nu ben ik klaar voor demontage. In de trein ben ik weer uitgelaten. Ik heb zo’n zin in mijn reis.

Op het vliegveld koop ik een enorme doos voor mijn fiets à € 20. We verwijderen de pedalen, maken het stuur los, laten de banden leeglopen. We tillen mijn fiets in de doos en ik plak ‘m nog extra dicht met stevige tape. Al mijn losse begane gaat in een grote flightbag, waardoor het nu net lijkt alsof ik maar één tas heb en ik dus maar voor één tas hoef te betalen.  Ik check in.

We hebben nog voldoende tijd dus drinken we verjaardagsprosecco en eten een fantastisch lekkere tompouce, de beste die ik ooit gegeten heb. Maar ook al hebben we tijd, ik zit op hete kolen. Ik moet nog door de douane en wie weet vliegt dat vliegtuig zomaar zonder mij weg en dat is absoluut niet de bedoeling. Ik wil op vakantie.

Voorbij de douane koop ik een boek. Een heel goed boek met literaire verhalen dat allerlei prijzen heeft gewonnen. In het vliegtuig kijk eens om me heen en ontdek tot mijn genoegen dat een heleboel Italianen helemaal niet lelijk zijn. Daarna probeer ik te lezen maar val meteen in slaap.

Na een prima vlucht vind ik in Napels de enorme doos met mijn fiets op de bagageband. De doos is flink beschadigd maar mijn fiets heeft er niet al te zeer onder geleden. Ik zet rustig mijn fiets weer in elkaar en pomp de banden op. Klik alle tassen erop vast, en zoek een schoonmaker, ik spreek zijn taal niet, maar hij snapt ook wel dat ik van die grote, dure doos af wil.

 

 

← Previous post

Next post →

1 Comment

  1. Yeah! Tja, er is ook nog de bubbeltjesplasticmethode. Maar die is voor gevorderden.

Geef een reactie