Geitenslagroom, het klinkt zo simpel. Je hebt geitenmelk, geitenkaas, hoe moeilijk kan slagroom dan zijn? Of het lekker is, is een heel ander verhaal.

Ik kreeg een mail van J., ze is allergisch voor koemelk maar wilde wel meedoen aan de workshop boter maken, sterker nog, ze wilde met een hele groep komen zodat ze al boter-makend haar verjaardag konden vieren. Wat een charmant idee.

Of ik ook iets met geitenboter ging doen. Dat was ik geenszins van plan. Ik had met allerlei soorten koe-zuivel geëxperimenteerd en was eindelijk tevreden over het resultaat. Kort overwoog ik om iets met plantaardige boter te doen, maar dat is weer een heel ander genre, daar kon ik nu niet aan beginnen. Aan andere dieren had ik niet eens gedacht.

Nu moet ik zeggen dat ik een beetje geit in de kaas niet vervelend vind, maar geitenmelk blief ik (nog) niet en geit in mijn slagroom, dat lijkt me echt een slecht idee.

Maar de vraag was er en ik hou van vragen die me verder laten duiken in de botermakerij. Zo weet ik inmiddels dat koemelk en geitenmelk erg verschillend zijn. Direct uit de koe is koemelk niet homogeen. Als je het niet homogeniseert komt de room dus vanzelf bovendrijven. Laat je de melk dan een nachtje staan dan kun je de room er zo van af scheppen. Geitenmelk is meer homogeen, dus het is moeilijker de room van de melk te scheiden.

Met enige terughoudendheid gingen we naar de EKOplaza. Dat was een Supermarkt van een Keten en daar mag ik dus eigenlijk helemaal niet heen [lees waarom], maar ik wilde geitenslagroom en op een forum uit 2010 had ik gelezen dat ze het daar soms hadden.

Ze hadden het niet. De jongen die er werkte had helemáál geen zin om me te helpen. Vond mijn vraag of ze ook literflessen koeien slagroom konden bestellen ongepast. Ik moest op een ander moment maar terugkomen, ze gingen over een half uur dicht en hij had wel wat beters te doen.

Als ik zen was, zou ik denken: “Dankjewel dat je me weer in laat zien waarom ik niet bij ketensupermarkten wil winkelen.” Maar ik dacht gewoon: “eikel” en bij het opschrijven dacht ik pas weer aan de zen.

Ik nam toch maar een bakje slagroom mee, dan hadden we die vast. Ik wil nog 1 ongefermenteerde boter maken, zodat mensen op de workshop het verschil tussen gefermenteerd en ongefermenteerd kunnen proeven. “Hebben we verder nog iets nodig?” vroeg meneer T. “Nee” zei ik gedecideerd “wij dóen geen boodschappen bij de EkoPlaza”. Ik hoorde het mezelf zeggen en voelde me een trut.

Op twitter en facebook vroeg ik eens rond of er iemand was die wist waar we het dan kunnen kopen. Ik kreeg talloze tips maar, mocht je er zelf ook ooit naar op zoek zijn, het is in elk geval niet te koop bij De Hanos, De Groene Winkel of Rio de Bio.  Ik heb ze gebeld.

Marjolein wees me op De Stroese Dame, een geitenboerderij die elke vrijdag meedoet aan de biologische markt op het Vredenburg in Utrecht. Ik belde, en een Stroese Heer nam op. Hij vertelde dat zij geen slagroom meer verkopen omdat er een bedrijf was dat geitenslagroom maakte en zij zijn ermee gestopt (zou het aan de smaak liggen?). Dat was dat. Als zelfs een geitenboerderij me niet aan geitenroom kan helpen, dan moeten we iets anders bedenken.

Waarom ik uit was op de room? Omdat room het handigst is om boter mee te maken, gebruik je melk dan ben je uren aan het schudden en de hoeveelheid boter die je overhoudt is bedroevend. Als je room gebruikt, hou je veel meer boter en minder melk over.

Wat nu? Ik haal een bakje geiten cremè fraiche bij Rio de Bio, gek genoeg is daar weer heel gemakkelijk aan te komen. Of het lekker is? Of je er lekkere boter mee maakt? We gaan het uitproberen op Vol van Smaak.

  •  Die geit heb ik ooit gebreid, enig hè. Heeft verder weinig met het stukje te maken.