desembrood

In Rotterdam, op de Oogstmarkt, leerden we van de keukenboeren fermenteren. Met de melkzuurbacterie maakten we brood en zuurkool.


baby van bep
Fermenteren is dus helemaal niet moeilijk! We kregen er een desem-starter (Bep) die we konden blijven gebruiken door er iedere dag bloem bij te doen en een beetje water. Je moest er regelmatig een brood mee bakken. Op de foto zie je de eerste broodbaby van Bep. Wat een mooi brood! En gemakkelijk.

Desem brood
Het recept is 1 deel desem, 2 delen water en 3 delen bloem en 1-2% zout.
Een beetje door elkaar husselen. In een plastic zak op een warme plek zetten, een nacht laten staan en dan 20 minuten in een voorverwarmde oven op 225 graden.

Echter, iets ging er mis met Bep, want na een paar weken begon ze vreemd te ruiken. Ze schiftte en ik durfde het niet meer aan en stortte haar zonder tranen in de toiletpot.

Tijdens onze vakantie in een boshuisje met twee ezels wilde ik graag een nieuwe desemstarter maken. Liefst werd de nieuwe desemstarter daar geboren en zou ze nog jaren jaren meegaan en dan zou ik aan mensen vertellen dat ze was gestart in een huisje in de bossen waar we op ezels aan het passen waren.

Op internet vond ik een beschrijving voor het begin van een desem. Ik moest roggemeel en water mengen (het boshuis was redelijk in de buurt van Cothen, waar een molen is waar je zelfgemalen meel kunt kopen, wat geweldig is.) en het op een niet al te koude plek neerzetten. Ik maakte 2 verschillende want er wil er nog wel eens een mislukken stond erbij. Ik weet nu niet meer welke website ik heb gebruikt, het stond “ergens op het interweb”. Het leek wat te worden en de 2 desempjes gingen mee naar huis. Ze roken KEI zuur, maar ik wist niet meer hoe ze moesten ruiken en het rook nog steeds naar desem, dus ik dacht het maar eens te proberen. Met bovenstaand recept bakte ik een brood dat er mooi uitzag maar KEI zuur was. Een paar uur later had ik buikkrampen en zeer kort daarop verdween ook deze desemstarter zonder tranen de toiletpot. Deze desem noemden we mevrouw C, want onze keukenboeren hadden ooit een desem A, Bep was desem B, dus nu.. desem C.

Ik vertelde mijn debacle aan de kok van dit huiskamerrestaurant in Utrecht. Zij gaf me weer een nieuwe starter, die we een naam gaven met een D. Een naam die ik alweer vergeten ben want ook deze desem stierf binnen een week een schiftende, schuimende dood.

Volgens mij doe ik iets niet goed.

Nu ben ik even desem moe. De volgende keer dat ik een desem ga starten, lees ik eerst dit hele verhaal op wiebaktmee.nl, het ziet eruit alsof ze weet wat ze doet daarzo.

← Previous post

Next post →

1 Comment

  1. Ben blij dat ik dit nu pas lees.. Ik ga het volhouden! Ik wil dat het lukt.. Je hoort het wel.

1 Pingback

  1. zuurkool : PLAN-T

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *