Je kunt met goed fatsoen niet bloggen over “een jaar zonder supermarkt” en ondertussen frivool door de AH huppelen met je buit: een reep chocolade (de gezouten amandelen zijn weer terug in de rekken, hun migratiepatroon is niet te doorgronden), een zak chips (je weet vast welke), twee afgebakken broodjes (wit voor meneer, bruin voor mevrouw) en een doosje met een doosje daaromheen Paturain, erg fijn.

Met ongenoegen rekende ik al die troep af, het meisje van de kassa wenste me nog een prettige dag en dat was dan dat.  Het werd tijd om een nieuw alternatief te gaan bestuderen.

Op de plantenruilmarkt sprak ik een meisje van de organisatie, weken later spraken we af en onder het genot van een dampende filterkoffie (Brauhaus) vertelde ze me over de VOKO waar ze bij zit.

Een voedselcollectief. Wat leven we toch in een heerlijke tijd dat dat soort initiatieven weer uitbundig worden omarmd en een heftig enthousiaste achterban vinden.

Meld je je aan als geïnteresseerde in de VOKO Utrecht, dan krijg je een mail met uitnodiging voor een van de informatiemomenten. Gisteren was zo’n moment en ik was geïnteresseerd.

Er waren allemaal mooie, biologisch verantwoorde meisjes! Ze waren kratten aan het vullen met verse producten. Twee van hen vormden de werkgroep “administratie” en zij legden mij en twee andere geïnteresseerden alles uit:

De VOKO Utrecht is een voedselcollectief waar alle Utrechters zich bij aan kunnen sluiten. Zij hebben contact met een aantal lokale tuinders en boeren, en halen hun hele aanbod uit een indrukwekkende straal van maar 35 km. Ze laten leveranciers zelf de prijs bepalen, soms is het goedkoper dan elders, soms niet.

Alle leden van de VOKO Utrecht betalen inschrijfgeld, daarna kunnen ze om de week (de toekomstdroom is elke week) van vrijdag tot en met maandag bestellingen plaatsen. Het aanbod varieert met het seizoen. De leden moeten allemaal participeren aan het functioneren van de VOKO, iedereen mag een werkgroep kiezen: over het algemeen betekent dat dat je 1 keer in de 6 tot 8 weken 2 tot 4 uur besteed aan bv. het inpakken van de kratten of het ophalen van de heerlijkheid.

De producten zijn zo verantwoord mogelijk geproduceerd. Niet alle leveranciers telen gecertificeerd biologisch omdat het krijgen van zo’n certificaat zo duur en arbeidsintensief is, daarnaast telen veel telers ‘zo biologisch mogelijk’, wat inhoud dat ze soms -als de nood aan de mens is en het niet op een andere manier kan- niet biologische maatregelen treffen.

Er zijn uitjes naar de boeren, er zijn eetavonden, heerlijk.

Ik vond het leuke mensen! Tjonge. Ik was onder de indruk van al het werk dat ze hadden verricht. Ze hebben een super geautomatiseerde website gemaakt die vanalles naar vaniedereen communiceert. Ze hebben andere VOKO’s in den lande bezocht, hebben hun doelen en wensen helder geformuleerd. Ik kan me voorstellen wat een enorm werk dat allemaal geweest is om op te zetten. En nu is het er! Ze zijn krap een jaar oud en hebben al 60 leden.

Toch denk ik niet dat we lid nummer 61 gaan worden. Deze VOKO heeft op dit moment alleen nog maar lokaal aanbod en dat betekent: met name heel veel groenten en fruit. En dat hebben we zelf al heel veel in de tuin staan, hun aanbod en onze eigen moestuin overlappen elkaar vermoedelijk enorm. Het bestellen bij de VOKO moet de moeite en het inschrijfgeld wel waard zijn, hoe fantastisch ik het collectief ook vind.

Volgende week vrijdag kan ik inloggen om te kijken naar het aanbod.

Bekijk hier de facebookpagina van VOKO Utrecht
Op hun website staat algemene informatie, verder niet zo veel, als je je aanmeldt krijg je een link waarmee je de producten kunt zien – wanneer die beschikbaar zijn.