deel 2/2 |  Messina – Milazzo | fiets  58,3 km | wandelen 6 km | maandag 30 jan 2017

Mijn slaapplek van vanavond is een b&b met gedeelde slaapzalen, maar uiteraard ben ik de enige gast. Het is niet heel bijzonder mooi, of leuk, of gezegend met allerlei voordelen (zoals een bad), maar het voelt goed.

De gastvrouw (een vrouw! ik weet bijna niet meer hoe ik tegen een vrouw moet praten) vertelt me dat er een heel mooi plekje is, op de punt van het schiereiland waar we nu zijn, waar ik heen kan wandelen.

Ik haast me om er op tijd te kunnen zijn, maar ik had het nooit kunnen redden want als ik vertrek uit het centrum van Milazzo is de avond al aan het vallen. Kijk dan, deze lucht. Wauw.

Het is nog 7 kilometer lopen. Als snel is het donker en ik besluit de kaap de kaap te laten en wat te gaan eten. Ik koop ergens een chocoladereep van €4, de lekkerste chocoladereep ooit gegeten (Majani, crema latte, dio mio).

Ik krijg ineens zin in friet en vind gelukkig een friettent volgends Hollands model: felverlicht en friet in een puntzak, met mayonaise. Het is nog veel te vroeg voor Italianen om te eten, maar ik moet nu al eten. Oh, mijn honger! Onnegeerbaar.

Bij de b&b vertelt de gastvrouw me over de Eolische eilanden, op een paar kun je zelfs in een zwavelbad. Is dat even mooi! De geur van rotte eieren uit Lamezia begint inmiddels wat weg te trekken, ik kan beter opnieuw gaan baden.

Ik heb geen haast meer! Er zit meer lucht in mijn reis. Ik kan hier best nog een dag blijven. Ik dans wat door de kamer, kijk naar Netflix, eet de rest van de chocolade ook maar op en slaap. Morgen ga ik met de boot naar een eiland.