Schrijf ik blogs dan typ, verander, verbeter ik. Soms vergeet ik een woord weg te halen terwijl ik schrijf. Soms vergeet ik belangrijke details te geven. Soms lees ik wat ik bedoelde te schrijven, ook al staat het er niet.

Nog op mijn actielijst staat: alle blogs (met name die over mijn fietsvakantie)  ontdoen van typ-, spel-, incongruentie- en andere fouten. Ik heb namelijk alles in een Kerouac -achtig tempo geschreven. Voor het uiteindelijke boek herschreef ik de verhalen, de online voorlopers moet ik nog verbeteren.

Je kunt je eigen werk niet goed redigeren.

Ik deed het toch.

Een professional inhuren kost (logischerwijs) geld en ik wilde mijn geld liever bewaren voor nog meer reizen.

Een aantal mensen bekende me afgelopen tijd fouten te hebben zien, maar niets te durven zeggen. Voor mijn hele blog geldt: zie je ergens een fout, dan mag je altijd reageren. Ik vind je geen zeikerd. Het mag. Echt. Correct me if I’m wrong. Ik ga je bericht interpreteren als positieve feedback: je geeft er blijkbaar genoeg om om me te helpen het beter te maken.

Ik zal altijd mijn best doen minder fouten te maken.
Daar waar ik fouten ontdek, zal ik mijn beste doen niet te denken: je bent te onnaukeurig* om te mogen bloggen.


voorbeeld:

Jij:
“er staat onnaukeurig”

Sanne:
“dank!”

(actie: +w)